#18 Het is niet zoals het lijkt

Dit heb ik afgelopen weken vele keren uitgeroepen. Ja natuurlijk zit ik in met mijn extra (vakantie)huis in een paradijsje aan de plas. Toch is het is niet zoals het lijkt. Want hier in deze zalige vakantieplek voel ik mij soms ook vreselijk alleen. Juist de confrontatie met feestvierende gezinnen en groepen, met name tijdens de feestdagen vond ik enorm pijnlijk. Gek genoeg had ik mij dat vooraf helemaal niet gerealiseerd. En dan blijkt maar weer dat ik het pas ECHT weet als ik het zelf meemaak. Ik hoor zo vaak mensen om mij heen zeggen hoe ze zouden reageren of wat ze zouden vinden. Echt het is toch onmogelijk om werkelijk te weten hoe je denkt, voelt en dus handelt in een fictieve situatie? Je weet het pas als je het zelf meemaakt, dan weet je het pas echt! De rest is bedacht in het hoofd, een constructie van een verhaal, een beeld waar we graag aan vasthouden omdat het zoveel zekerheid geeft. Of is het schijnzekerheid?

Zo vormen mensen dus ook snel een beeld op basis van mooie foto’s en positieve berichten. En daar doe ik zelf natuurlijk ook aan mee, want ik wil natuurlijk geen pessimistische indruk maken. In wil liever op een positieve manier in beeld komen bij anderen. Dat is zakelijk handig en privé ook. Want ook bij het daten is het voor mij duidelijk dat klagende, verdrietige en boze dates niet zo aantrekkelijk zijn. En dat is logisch, want stemming is besmettelijk en aanstekelijk. Dus we zijn liever in het gezelschap van een optimistisch, levenslustig en energiek persoon dan het tegenovergestelde hiervan.

Daarnaast is een eerste indruk vaak bijna niet meer te wissen. Dus als mensen eenmaal het beeld hebben dat ik sterk en onafhankelijk ben, dat ik het allemaal wel red in mijn uppie, dan is dat beeld bijna onveranderbaar. Daarbij komt dat “perceptie = projectie” ook weer keer op keer actueel is voor mij. Dat is de NLP term voor wat we vroeger als kinderen soms riepen, namelijk: “wat je zegt, ben je zelf”. Dus wat we zien bij de ander, zegt net zoveel over onszelf. Als we bereid zijn zo te kijken naar onszelf. Want zien we wat we willen zien of zien we wat we denken te zien?

En dus blijkt dat ook ik een beeld schets over hoe het gaat met mij wat niet klopt met de werkelijkheid. Of is het andersom en is het de ontvanger die een beeld maakt van mij? Waarschijnlijk is het beide. Ik kreeg laatst van een lieve vriendin de handige feedback om zelf te vragen. Want zei ze, je maakt de indruk dat je het allemaal wel red en dus laten mensen je dan. Zij adviseerde mij om zelf initiatief te nemen om afspraken te maken daar waar ik mij alleen voel. En dat is natuurlijk een waarheid als een koe. Alleen daar zit ook mijn knelpunt. Want als ik ga uitreiken dan kan ik ook afgewezen worden. En dat is nu juist wat ik zo angstvallig probeer te voorkomen. Want dat vind ik een rotgevoel. Ook al is het zo logisch dat mensen soms al andere plannen hebben. Toch voelt het niet fijn. Soms zelf als een afwijzing, want natuurlijk helemaal niet zo bedoeld is. En dat komt weer omdat ons onbewuste alles persoonlijk opneemt, zelfs als het niet over ons gaat.

Een mooie les dus voor mij om hier nu te zijn. Ik NLP me suf en ik hoop dat dit dan ook weer aanstekelijk is voor jou als lezer! Want door steeds weer te reflecteren en dit in de NLP structuren te zetten, helpt het mij elke keer weer een stap te verder te komen in mijn verwerkingsproces. Ik ervaar het groeiproces als “twee stappen vooruit, één stap terug….” om uiteindelijk weer verder te komen dan ik was. Mijn streven is om helemaal gelukkig te zijn met mijzelf, ook in mijn uppie. Ik ben er nog niet, maar ja wie wel;)

Ik schrijf elke week een persoonlijk blog waarin ik mijn belevenissen koppel aan mijn kennis van NLP die mij weer geleerde lessen hebben opgeleverd. Hopelijk ook ter inspiratie van jou. Wil jij ook elke week mijn blog ontvangen? Schrijf je in via deze link: