#34 Dankbaarheid is de snelste weg naar geluk!

Ik weet nog dat ik deze zin of een variant hiervan drie jaar geleden op mijn moodboard plakte. Het duurde even voordat ik deze uitspraak werkelijk begreep, maar ik voelde wel dat hier mijn sleutel lag. Drie jaar geleden stond ik al op een keerpunt in mijn leven. Ga ik blijven of ga ik alleen verder? Ik voelde mij allesbehalve gelukkig, ik was angstig en onzeker over mijn toekomst. Daarnaast voelde ik mij intens schuldig en verscheurd. Ik heb mij werkelijk vastgeklampt aan deze uitspraak: “dankbaarheid is de snelste weg naar geluk”. Met als gevolg dat ik daarmee het begrip dankbaarheid intensief ben gaan onderzoeken. Dat hielp mij enorm, het maakte mij inderdaad gelukkiger.

Want waar ik achter kwam is dat dankbaarheid zoveel lagen kent. Ik had in het begin vragen als: wat is dankbaarheid precies? Waar moet ik dan dankbaar voor zijn en hoe doe ik dat?  Mag ik wel gelukkig zijn of zit hier eigenlijk een taboe op? En misschien was de uiteindelijke vraag wel: Wie ben ik dat ik mijzelf kan toestaan om ongegeneerd gelukkig te zijn? Bovendien als het waar is dat  dankbaarheid daar de sleutel toe is… dan heb ik nog wel  een dingetje te doen, dacht ik. Ik zag de link nog niet zo.

De eerste stap die ik had te zetten was mijzelf werkelijk toestaan om gelukkig te zijn. Ik vond eigenlijk dat ik schuldig was aan het verdriet van mijn naasten. Dat zorgde onbewust voor mijn overtuiging dat ik er liever onder gebukt ging. Dat gaf mij stiekem ook een beter gevoel dan mijzelf toestaan gelukkig te zijn. Of in ieder geval een vertrouwd gevoel. Alsof ik het verdiende om mijzelf te straffen. Het mezelf bevrijden van dit enorme schuldgevoel leverde enorm veel ruimte op. In eerste instantie dacht ik nog dat ik hierin bevrijd moest worden door anderen. Dus door mijn ex partner en de kinderen. Dat zij mij toestemming moesten geven voor geluk, bijvoorbeeld door vergeving. Later pas begreep ik dat het vooral om vergeving van mijzelf ging. En dit inzicht leverde een golf van dankbaarheid op. Voor het feit dat ik dit inzicht kreeg en daarna voor het effect dat dit direct mij een geluksgevoel bezorgde. Dus vergeving is een belangrijk ingrediënt om dankbaar te kunnen zijn en andersom helpt dankbaarheid om te kunnen vergeven.

Vervolgens had ik mijn ogen te openen voor wat er ook allemaal was en ik nog had weggefilterd. Iedereen die in een crisis in zijn leven zit zal dit herkennen. In zo’n situatie is mijn focus en aandacht vooral gericht is op wat er niet is en waar ik voor vrees. De angst voor nog niet gebeurde drama’s maakt dat de focus ligt op bescherming van mijzelf en dus afsluiten voor positiviteit. Ons brein is tenslotte zo georganiseerd, dat schreef ik vorige week al. Dus voor mij was de helpende stap om de aandacht verleggen naar wat allemaal was overgebleven of ervoor in de plaats was gekomen. Wat is er wel? Ineens zag ik wat ik daarvoor had weggefilterd en waar ik blij van werd en dankbaar voor was. Hulpbronnen die uit onverwachte hoek opdoken, kansen die zich ineens voordeden, aanbiedingen die er eerst niet waren. Er was zoveel om blij mee te zijn en dus dankbaar voor te zijn. Of is het andersom? Ben je eerst dankbaar en voel je dan de blijdschap? Het is een wisselwerking denk ik, beide kanten op.

Dus hoe werkt het volgens mij? Door op te merken wat er overgebleven is in mijn leven waar ik dankbaar voor ben, ontstaat direct een geluksgevoel. Wanneer ik mij hiervan bewust ben op het moment dat het zich manifesteert, dan ervaar ik gelijk een gevoel van dankbaarheid, gevolgd door geluksgevoel. Hoe meer ik mij ervan bewust ben, hoe meer ik dit soort momenten opmerk in mijn leven. Het is niet voor niets dat ik in mijn #100 wensen lijst vooral dingen heb opgenomen waar ik nu al blij mee ben, dankbaar voor ben en graag wil houden in mijn leven. Misschien bestaat 80% van deze lijst wel uit zaken waar ik nu al dankbaar voor ben.

Wat vervolgens gebeurt is dat ik dus meer aandacht heb voor die dingen waar ik al blij van wordt. En alles wat je aandacht geeft, groeit. Dus ik ervaar de aanwezigheid van nog meer van hetzelfde in mijn leven. Ik denk dat dit de wet van de aantrekkingskracht is. Dat we manifesteren wat we denken. Opnieuw de kracht van ons verbeeldingsvermogen, wanneer we ons brein vóór ons laten werken. Alsof ik het zelf besteld en gemanifesteerd heb vanuit een staat van ontspanning. Want ik heb ook geleerd dat wanneer de angst plaatsmaakt voor vertrouwen en ontspanning, dat het dan makkelijker wordt om dankbaar en dus gelukkig te zijn. Dat het essentieel is om ontspannen te zijn te midden van alles wat er gebeurt. Want wanneer ik in de stress schiet, zorgt mijn brein ervoor dat ik angst ervaar en dan ontstaat dus een andere vicieuze cirkel. Ontspannen omgaan met onbekende gebeurtenissen, vanuit een basis van zelfliefde en vertrouwen, maakt het mogelijk om vaker dankbaar te zijn voor alles wat op mijn pad komt.

Er is hierdoor bij mij veel veranderd. Het bewijs? Mijn zoon zei laatst de volgende treffende zin: “Mam jíj bent gewoon al blij met helemaal niets!”. Hij gaf ruiterlijk toe dat dit niet voor hem gold, want hij is nog, zoals hij zelf beweert, flink gehecht aan materieel bezit. Dus hij vindt het wel een tikkie vreemd dat ik zo blij kan zijn met bijna niets. Dat merkte hij bijvoorbeeld weer zo duidelijk met het Sinterklaasfeest afgelopen weekend Dat was voor mij een echte museumdag. Zo’n dag die je in het museum van gelukkige momenten uit je leven wilt hangen, conform de metafoor uit het boek ‘big five for live’ van John Strelecky. Waarom? Omdat het een feest was van persoonlijke aandacht, lieve cadeaus en op maat gemaakte gedichten en surprises. Daarnaast waren zij zelf zo blij  en dankbaar deze avond en dat werkte weer door op mij..Niets is immers besmettelijker dan stemming, dus ook de dankbaarheidstemming werkt aanstekelijk.

Het is trouwens wel logisch dat mijn kinderen dit verschil bij mij hebben opgemerkt. Want de afgelopen jaren was het voor in eerste instantie absoluut noodzakelijk om tevreden te zijn met weinig. Ik kwam met een flinke schuld uit de scheiding en daardoor moest ik radicaal het roer omgooien. Hierbij heb ik de kinderen in de kielzog meegesleurd in het bezuinigen op werkelijk alles. Dit heb ik als een hele klus ervaren, maar achteraf ben ik hier dankbaar voor. Want dit heeft mij mooie lessen opgeleverd, namelijk dat ik echt maar heel weinig nodig heb om mij gelukkig te voelen. En de belangrijkste les voor mij? Dat de fijnste dingen in het leven vaak zo goed als gratis zijn!

Is dat zo zul je misschien denken? Ja voor mij wel, bijvoorbeeld: een zonsondergang, een knuffel, een paar sterke armen op mij heen, kijken naar de sterrenhemel, lang wandelen, een mooie lucht bewonderen, op het terras kijken naar de buren die zwemmen in de plas, zoenen, wandelen met een blije hond, spelletjes doen bij de openhaard, schommelen, samen eten, in bad gaan, kaarsen aan, vuurtje stoken, urenlang vrijen, lol maken op groepsapp, vrijdagmiddagborrel met vriendinnen, dansen in de keuken, hard en vals meezingen, in een kano rondgevaren worden, urenlang bellen, een mooi gesprek, elkaar troosten, een lief berichtje, gratis af te halen spullen via Facebook pagina’s bemachtigen, in de zon zitten, suppen op de plas, borrelen als maaltijd, een “ik ben geland”, met een balletje spelen met de hond, door mijn ouders uitgenodigd worden voor een maaltijd, samen een lied voor een 50-jarige maken, als teamcoach op het IJsselmeer in een klipper verblijven, fietsen met vriendinnen op een waddeneiland, een ijsje gaan halen, een oprecht compliment, een mooi boek lezen, een bijzondere training mogen geven, heerlijke muziek in de auto luisteren, varen op de plas, filosoferen over het leven, bulderend lachen, inspirerende filmpjes op youtube kijken, etc. etc. En waarschijnlijk kan een ieder deze lijst verder aanvullen.

Doordat er bij mij thuis ineens een slot op de portemonnee ging, gaf dat als bij effect ook weer waardevolle geleerde lessen voor de kinderen. Dit werd in ieder geval letterlijk beaamd door mijn zoon, hij kwam met een praktijkvoorbeeld van een klasgenootje. Deze jongen deed hem denken aan wie hij zelf een tijd geleden was. Hij kreeg de vraag gesteld in wat voor auto hij rijles krijgt en kreeg vervolgens een smalende reactie op het genoemde automerk. “Tss”; zei de jongen, want hij was van mening dat je toch minimaal in de auto gaat lessen waar je daarna zelf in gaat rijden, in zijn geval een Audi A3. En heel eerlijk gezegd, realiseerde onze zoon zich dat hij zelf waarschijnlijk vroeger ook zoiets gezegd zou kunnen hebben. Dus hij gaf aan daar nu dankbaar voor te zijn, omdat hij zich nu realiseert dat financieel en materiaal “verwend worden” hem niet gelukkiger maakt. Wow. En daar werd ik weer blij van. En onze dochter?  Zij wist zich gelijk aan te passen, zij nam een beter betaald baantje, ging oppassen en wiskunde bijles geven. Plus dat zij alles verkocht wat zij niet meer nodig had. Dat ruimde gelijk lekker op. Ik ben zo trots op hen.

Ik denk trouwens dat er nog een laatste belangrijk aspect hoort bij de gedachte dat dankbaarheid tot geluk leidt, namelijk het uitspreken. Door het hardop te benoemen erken je openlijk de dingen waarvoor je dankbaar bent. Daardoor wordt het nog zichtbaarder en aanweziger en geef je onbewust toestemming om het in je leven toe te laten, ik noem het insluiten. Dit is tegelijkertijd vaak ook het spannendste. Het vertellen tegen iemand waar je dankbaar voor bent en waar je wel meer van wilt hebben. Ik denk dat dit onbewuste verlangen bij veel mensen leeft. Want dan komen we weer bij het begin van mijn verhaal, de angst voor afwijzing gaat dan meespelen.

Dus stel dat jij ook mee gaat doen met mij, of gewoon voor jezelf, met de #100 wensenlijst voor het komende jaar.  Schrijf dan voor de lol eens op wat je allemaal nu al hebt en graag wilt behouden. En sta eens elke dag stil bij minimaal 3 dingen waar je die dag al dankbaar voor bent. Ga het experiment eens aan en merk eens op hoe snel het verschil in welbevinden al merkbaar is? Ik doe dit nu al ruim drie jaar dagelijks en ik durf werkelijk te beweren dat ik mij hierdoor gelukkig voel. In ieder geval veel gelukkiger dan ik was.

Ben ik dan altijd gelukkig? Nee natuurlijk niet. Gelukkig niet 😉 Alleen wel vaker en vooral sneller met minder. En jij? Hoe doe jij dit in jouw leven? Ik ben erg benieuwd naar jouw lijst van dankbaarheid, want mogelijk inspireert dat mij ook weer.

 

Wil jij ook wekelijks mijn blogs ontvangen? Schrijf je dan in via deze link. Ken je iemand anders die dit ook graag zou willen? Voel je vrij om dit door te sturen.