#10 Alles is aan het veranderen

“All we are is changing” zegt John Overdurf altijd, hij is een van de NLP masters die af en toe in Nederland komt en waar ik mijn inspiratie mag halen. En dat is precies wat ik momenteel ervaar. Ik schrijf dit vanuit mijn bed in Oostenrijk waar ik een dagje bijkom van een flinke val. Op het moment zelf was deze snoekduik hilarisch, zeker voor mijn vriendinnen, maar nu een dag later toch wat minder fijn. Toch gebeuren de dingen precies op het juiste moment, dus zo’n rustdag was ook precies wat ik nodig had om te kunnen reflecteren op alle gebeurtenissen van afgelopen week.

Want het was een turbulente week. Mijn eerste online gratis training ging van start, een mega succes qua inschrijvingen waar ik dus heel trots op ben. Wat betreft de uitvoering en de techniek heb ik wel een bak voor geleerde lessen zal ik maar zeggen. Die heb ik gelijk geïntegreerd in de nieuwe gratis online training die ik op 10 maart weer ga weggeven, want tenslotte ga ik voor continue verbeteren. En dan is het grappig om bij mijzelf op te merken dat de stress en zenuwen die ik ervoer bij de eerste training, deze nu al compleet verdwenen zijn bij de tweede. Zo snel gaat leren dus.

Ook privé was het een week vol veranderingen. Voor het eerst alleen op wintersport met alleen mijn dochter. Gelukkig wel samen met een fijne vriendin waar ik alles mee kan delen, maar toch was het spannend voor mij. Naar een plek waar we als gezin al diverse keren waren geweest, dus ook weer confronterend en fijn tegelijkertijd. De ontspanning die ik ervaar in deze warme groep is hartverwarmend. En de kick van deze reis in mijn uppie te maken is ook groot. Allemaal momenten van de eerste keer alleen, die door mijn reisgenoten die dit ook hebben meegemaakt direct begrepen worden. Ik hoef het maar heel even aan te stippen en ik krijg een blik van herkenning terug. Het hoort er allemaal bij, het is de verandering die weerstand geeft, maar het hoort er gewoon bij.

Blijkbaar zit ik in een grote transitiefase, want alles wat vertrouwd was lijkt te verdwijnen. Zo ook mijn veilige logeervilla die nu toch verkocht is. En zo’n boodschap komt dan toch onverwachts, ondanks dat ik natuurlijk wist dat het tijdelijk was omdat het huis te koop stond. Maar ik was ook snel gewend was geraakt aan dit heerlijke huis, waar ik zo zalig alleen kan zijn. Het is ontzettend fijn voor de gulle gevers die mij zo heerlijk hier laten logeren en voor mij is het weer even schakelen. Want inmiddels was deze heerlijke veilige toevluchthaven ook mijn kantoor geworden en mijn coachplek. Ik heb dus een nieuwe plek nodig waar ik straks de helft van de tijd kan wonen en werken. Want ik heb dan wel mijn eigen woning gekocht, daar woon ik maar de helft van de tijd in omdat wij aan “birdnesting” doen. Dus de kinderen, hond en kat wonen daar permanent en wij als ouders delen dit huis 50-50. Een prima regeling voor de kinderen, want zij hoeven niet te verplaatsen en te sjouwen met al hun spullen. Dus ik heb wel binnenkort een nieuwe plek nodig en ik heb nog geen idee hoe ik dit ga realiseren. Een lesje loslaten dus weer opnieuw. En vertrouwen dat ook dit weer goed zal komen.

Het leven bestaat momenteel vooral uit afscheid nemen van het vertrouwde en het toelaten van het nieuwe onbekende. Dus ik kan niet meer in de comfort zone blijven zitten, ik heb te stretchen en te verduren. En te accepteren dat het leerproces op onbewust niveau plaatsvindt, want “all we are is changing”, toch? En ondertussen genieten van de prachtige witte omgeving om mij heen. Dus dat ga ik zo weer doen. Hup het bed uit en naar boven waar de zon schijnt. Genieten van nog een dagje heerlijke witte wereld en van mijn dochter!