#26 Wat maakt je gelukkig?

Dat was de vraag die mij afgelopen week gesteld werd tijdens het interview voor Inspirerende Hutspots door filmmaker Steven Geldof. Hier met hem zitten en dit mooie persoonlijke gesprek met hem voeren, was op zichzelf al een geluksmoment om even bij stil te staan. Alleen al doordat ik mijzelf ook weer beter heb leren kennen in dit gesprek. Tenslotte leer ik mijzelf kennen in de ontmoetingen met anderen.

Wat maakt je gelukkig vroeg hij en mijn eerste antwoord was: “Tja zoveel”. En bij nog wat langer nadenken kwam ik tot een heel lijstje van grote en kleine dingen die mij gelukkig maken. Waarbij in mijn top tien absoluut staat om in harmonie te zijn met de mensen van wie ik hou en met hen grote en kleine mooie momenten te beleven. Om vervolgens te kunnen constateren dat ik deze dingen nu ook al doe en beleef. Sterker nog de mensen die mij kennen, weten dat ik rond de jaarwisseling een lijst van #100wensen maak en daar een moodboard van maak om mij daar dagelijks aan te herinneren. Om er vervolgens achter te komen dat ik halverwege het jaar al bijna het merendeel van wensen gemanifesteerd heb zien worden. En ik niet alleen trouwens, ook de vriendinnen die met mij hebben meegedaan, zien één voor één hun wensen uitkomen.

Eigenlijk realiseer ik mij al langer dat het niet gaat om het streven naar geluk, maar het besef dat het geluk aan mijn voeten ligt in het hier en nu. Vroeger als meisje kon ik dromen en fantaseren over dingen die zouden gaan gebeuren en die mij dan gelukkig zouden maken. Ik was al jong vrij ambitieus en doelgericht en kon dus heel goed doelen stellen en daar gedisciplineerd voor gaan. Vanuit de vaste overtuiging dat geluk en succes alleen maar kan komen door heel hard werken. Hier ben ik jarenlang in doorgeslagen, mede gestimuleerd door de commerciële werkomgeving waar ik goed in floreerde. Tot ik uiteindelijk helemaal burn out raakte en opnieuw de zoektocht naar geluk ben ingegaan. Inmiddels heb ik met behulp van de NLP structuren deze oude overtuiging van “hard moeten werken” vervangen door een nieuwe wat meer versterkende gedachte. Deze luidt namelijk dat ik prima moeiteloos gelukkig en succesvol kan zijn. En dat ik daarvoor alleen maar met mijn “hart” heb te werken en leven.

Dus inmiddels denk ik dat ik een sleutel voor geluk gevonden heb, namelijk in dankbaarheid. Dankbaarheid is voor mij het besef dat een deel van mijn wensen voor de toekomst nu al gerealiseerd is. Dus daarbij stilstaan, ervaren en beseffen dat dit mij blij maakt, geeft mij een dankbaar gevoel En nu ik er bij stil sta, realiseer ik mij dat ik vroeger dit specifieke onderdeel van mijn katholieke opvoeding wel prettig vond. Namelijk het stilstaan bij wat er allemaal al is, de overvloed en daarvoor dankbaarheid uiten in de kerk. Ik herinner mij ineens dat dit een vast ritueel was in de diensten die ik vroeger regelmatig heb (moeten) bijwonen. Nu zie ik ineens de schoonheid ervan.

Wanneer ik mij nu focus op waar ik dankbaar voor ben, doe ik dat vanuit de gedachte dat alles wat je aandacht geeft gaat groeien. Dus dan besteed ik liever mijn kostbare tijd en aandacht aan de dingen die ik WEL wil in plaats van alles wat ik liever niet wil. Immers datgene wat ik liever niet wil, is vaak ook dat waar ik bang voor ben. En Eckhart Tolle heeft daar in zijn boek ‘de kracht van het nu’ al over geschreven dat angst ontstaat door de vrees om iets kwijt te raken wat je nu hebt. Of omdat je bang bent om iets niet te krijgen waarvan jij denkt dat je het nodig hebt. Dus het loslaten van deze gedachten maakt dat het mogelijk wordt om angstvrij door het leven te gaan.

Van de week deden we in een teamcoachingstraject de oefening om met elkaar te bespreken wat de meest levensveranderende gebeurtenis in jouw leven is geweest en hoe je daarmee om bent gegaan. Eén van de docenten kwam met de conclusie dat juist het besef dat de meest levensveranderende gebeurtenis uit je leven, achteraf een reden kan zijn voor dankbaarheid en dus geluk. Het besef van de opgedane leerervaringen uit de akeligste momenten in je leven geeft immers ook kracht en weerbaarheid. Want daar overheen komen, betekent dat je (daar) niet meer bang voor hoeft te zijn. En angstvrij zijn, maakt weer gelukkig.

Dus het stilstaan bij wat er wel is, betekent voor mij dat ik ga vertragen. Om te kunnen voelen en ervaren wat er nu al is in mijn leven waar ik dankbaar ben. En hoe herken ik dankbaarheid dan precies vroeg de filmmaker? Nou voor mij is dat een gevoel, een stemming met een hele hoge trilling. En voor wie dat wat vaak klinkt, vertaal ik het dan als een emotie die “licht” voelt in plaats van zwaar. Zo vind ik angst, verdriet, boosheid, frustratie, jaloezie en misgunnen voorbeelden van emoties die voor mij zwaar voelen en dus een lage trilling hebben. Daarentegen zijn blijheid, liefde en dankbaarheid voor mij hele lichte emoties, misschien heeft dankbaarheid zelfs wel de hoogste trilling? Dus het intunen op deze laatste emoties is voor mij een indicatie dat ik gelukkig voel.

En zo is het nu ook in mijn leven. Soms lijkt alles samen te komen, thuis met de kinderen, op het werk en in de liefde lijkt alles goed te gaan. Met misschien wel als belangrijkste context gezondheid. Een lieve vriend apptje mij het volgende waar ik mooi mee kan eindigen omdat het zo’n mooie samenvatting is. Hij schreef: “Heerlijk voor je……..voel aan je appje dat je helemaal rondom gelukkig bent”.

Dus daar ben ik dankbaar voor! Immers er komen vast ook weer andere momenten van verdriet, eenzaamheid, frustratie en onmacht. Zoals dit misschien op dit moment voor jou geldt als lezer? En dan hoop ik dat jij ook hier hoop uit kunt putten en je kunt focussen op wat er wel nog is om dankbaar voor te zijn… Dat er iets is in jouw leven waar je dankbaarheid voor voelt?

Ik schrijf elke week een persoonlijk blog waarin ik mijn belevenissen koppel aan mijn kennis van NLP die mij weer geleerde lessen hebben opgeleverd. Hopelijk ook ter inspiratie van jou. Wil jij ook elke week mijn blog ontvangen? Schrijf je in via deze link: