#3 Wat wil jij het komende jaar?

Dat was zo’n beetje het thema afgelopen week. Sommigen maken vooral goede voornemens. Anderen blikken vooral terug op het afgelopen jaar. Ik heb een combinatie hiervan gemaakt die ik graag wil delen, omdat het mij weer zoveel mooie inzichten heeft opgeleverd.

Sinds vorig jaar ben ik namelijk gestart met het bestellen van “wonderen” in de vorm van 100 wensen voor het nieuwe jaar. In navolging van het boek van Mabel van der Dungen, ‘masterclass in wonderen’ heb ik deze volgende tip overgenomen. Op een groot vel 100 wensen voor het komende jaar noteren; al jouw grote en kleine verlangens. En vervolgens heb ik zelf op de achterkant dit nog gevisualiseerd met knipsels uit tijdschriften; een moodboard van mijn wensen.

Vorig jaar stond ik nog aardig alleen in mijn vriendinnenkring. Een beetje lacherig en sceptisch werd erop gereageerd. Maar sinds zij van dichtbij hebben gezien hoe mijn wensen afgelopen jaar 1 voor 1 in vervulling leken te gaan, was het duidelijk. Dit jaar zouden wij er op oudejaarsdag samen eentje te maken. Steeds meer dames sloten aan. Echt zo gaaf! Een hele week waarin vriendinnen in verschillende groepjes bij mij in mijn leenvilla kwamen om samen te denken over onze 100 wensen. En de daarbij horende plaatjes te knippen. Mooie gesprekken hebben we gevoerd, soms bij vlagen in lichte meditatieve trance gewerkt aan onze moodboards en allemaal heel blij met het resultaat.

Dit was dus echt een gave week met interessante inzichten. Want hoe doe je dan? 100 wensen formuleren, is dat niet veel te hebberig? Of veel te veel? Mag je alles zomaar wensen? Of is bescheidenheid daarbij ook gepast? Alle dilemma’s kwamen langs en langzaam maar zeker werden steeds makkelijker de mentale bezwaren overwonnen en gingen we los. Waarom ook niet? We doen er niemand kwaad mee. We zitten hooguit onszelf in de weg. En hoe vaak is dat niet het geval, dat we zelf onze eigen grootste mentale vijand zijn bij het formuleren van doelen of wensen? Durven we dit niet heel concreet of groots te maken. Blijven we liever realistisch en formuleren we doelen alleen SMART of anders maar niet… Of zijn we bang voor de realisatie van onze wensen… want wat zou dat betekenen? Zijn we bang voor de consequenties wanneer het werkelijkheid zou worden…!

Een andere vraag die bovenkwam is moet je dan altijd maar doelen hebben? Kun je niet gewoon tevreden zijn met wat er is en op je pad komt? Ja mooie vraag, ik vind van wel. Ik denk zelf dat dat laatste misschien wel juist de kunst van het leven is. Om tevreden en dankbaar te zijn voor wat ons ten deel valt. En ik weet ook dat geen doelen stellen ook een vorm van “sabotage” kan zijn. Want dan hoef je ze ook niet te halen en kun je niet falen. Doelen stellen zijn voor mij zelf meer een mentale richting geven aan dat waar ik mijn aandacht aan wil besteden. Aan dat wat voor mij belangrijk is, zodat ik daar ook meer van ga zien. Dus de kans dat ik doelen haal wordt dan groter, omdat ik anders ga waarnemen, anders ga kijken naar wat er op mijn pad komt.

Voor mij werd het dus steeds helder; ik mag gewoon alles vragen, zolang ik het antwoord maar kan verdragen. Dat is al langer mijn motto. En wat voor mij in ieder geval werkt is om de kleine fijne wensen van vorig jaar opnieuw in herhaling te doen. Dus wat dacht je van: gezellige momenten met de kinderen, fijne wandelingen met Beau, leuke avondjes met vriendinnen, gezellig wijntjes drinken, dansen onder sterrenhemel, genieten van kaarsen en haardvuur, kamperen in de pipowagen, urenlang in een heet damend geurend bad, lekkere lunches, samen naar de sauna en ga zo maar door. Ook natuurlijk bovenaan de echt belangrijke wensen in het leven, zoals gezondheid voor iedereen die ik liefheb en voor mijzelf, in harmonie leven met mijn kinderen, familie en vrienden, goede nachtrust, een sterk lichaam en pijnvrij zijn. Dit zijn nog de acceptabele wensen, die iedereen begrijpt en kan goedkeuren.

Maar wat gebeurt er wanneer je echt groots gaat denken en wensen? Dus leven in overvloed. Overvloed van liefde, passie, geld, succes en vooral geluk. Of wat dacht je van moeiteloos succesvol zijn en doorbreken met mijn zakelijke ambitieuze plannen. Mag dat zomaar? Mag ik dat zomaar vragen? Betekent dit dan dat ik niet tevreden ben met wat ik al heb?

Ik zelf denk dat ik niet hoef te kiezen, dat ik zowel mag vragen en tegelijkertijd heel tevreden en dankbaar kan zijn over alles wat ik al heb en mag ervaren. Ik hoop namelijk dat het waar is dat het universum graag wensen in vervulling laat gaan. Dat je het alleen maar hoeft te voelen, te wensen, positief formuleren, durven uitspreken en durven geloven dat je dit mag doen.

En dan…? Dan vooral loslaten hoe het in vervulling zal gaan. Ook loslaten in welk tijdspad het zal gebeuren, dus wanneer. Misschien wel helemaal niet het komende jaar? Dan schuif ik toch gewoon door.

Zo had ik vorig jaar een plaatje “baden in luxe” opgeplakt. Ik dacht in oktober eigenlijk dat ik dit niet meer zou krijgen in 2017, dat ik deze zou moeten doorschuiven. Tot ik ineens een hele luxe leenvilla die te koop staat tot mijn beschikking kreeg. Hoezo niet baden in luxe? Soms komt het in een onverwachte vorm zomaar op je af, mits je het ziet. Misschien is dus het belangrijkste wel dat ik vooral ben gaan zien wanneer een wens van mij ook daadwerkelijk in vervulling ging. Misschien werkt het wel zo? Misschien is het wel zo dat het uitkomt, omdat ik het ineens zie? Alles wat je aandacht geeft, groeit. Toch?

En misschien is het wel vooral het intunen op de dankbaarheid die volgt op het vervuld raken van de wensen, die ervoor zorgt dat ik er meer van heb gekregen? Zo hoorde ik vorige week tijdens een teamtraining nog zo’n fantastische tip die hierop lijkt. Namelijk: schrijf al je doelen die je hebt voor het komende jaar op een blaadje, vouw ze op en doe ze in een pot. Vervolgens noteer je gedurende het jaar elke keer wanneer je dankbaar bent voor een fijn moment, deze gebeurtenis op een roze briefje. En die doe je ook in de pot. Aan het eind van het jaar haal je pot leeg en lees je alle mooie momenten terug. Dan weet je zeker dat je het nieuwe jaar in een goede stemming start. Ik wilde deze ook uitproberen, alleen ik besloot roze te vervangen door geel (zonnige momenten). En gelukkig vonden mijn kinderen dat ook een gezellige zondagmiddag besteding en daarmee werd gelijk al een van mijn belangrijkste doelen ingevuld; fijne momenten met de kinderen en hun aanhang. Ik ben een bofferd, ik kon dus gelijk al een geel briefje toevoegen.

Ik denk dat ik dus een hele grote pot nodig heb voor alle gele (roze) briefjes, jij?

NB nog een extra tip van mijn dochter, zij was zo slim om er 1 briefje in te doen met de wens: “ik wens dat alle wensen uitkomen”

Wil jij ook wekelijks mijn blogs ontvangen? Schrijf je dan in via deze link. Ken je iemand anders die dit ook graag zou willen? Voel je vrij om dit door te sturen.